|
glósóli
nú vaknar þú
allt virðist vera breytt
Eg gægist út
en er svo ekki neitt
ur-skóna finn svo
A náttfötum hún
I draumi fann svo
eg hékk á koðnun?
með sólinni er hún
og er hún, inni hér
en hvar ert þú....
legg upp í göngu
og tölti götuna
sé ekk(ert) út
og nota stjörnurnar
sit(ur) endalaust hún
og klifrar svo út.
glósóli-leg hún
komdu út
mig vaknar draum-haf
mitt hjartað, slá
ufið hár.
sturlun við fjar-óð
sem skyldu-skrá.
og hér ert þú...
fannst mér.....
og hér ert þú
glósóli.....
og hér ert þú
glósóli.....
og hér ert þú
glósóli.....
og hér ert þú |
lśniące słońce
(Połyskująca podeszwa)

tuż po zbudzeniu
wszystko jest takie inne
rozglądam się
lecz nie dostrzegam niczego
zakładam buty , gdy wtem zauważam ją
jest wciąż w piżamie
wtem, ni to we śnie
tkwię w mętnej przestrzeni?
ona jest ze słońcem
które jest tutaj
gdzie tak na prawdę jesteś...
podróżuję
włóczę się po ulicach
nie widzę wyjścia
więc gwiazdy wskazują mi drogę
ona utkwiła tam po wieczność
i wspina się po nieboskłonie
to ona jest błyszczącym słońcem
dlatego wschodzi
budzę się ze snu
serce me bije
nie panuję nad nim
przywykłem do szaleństwa
stało się mym obowiązkiem
i
oto jesteś...
czuję...
jesteś
lśniącym słońcem...
jesteś,
lśniącym słonkiem...
jesteś,
lśniące słońce...
oto jesteś...
|