krótka historia ...

Podwójne narodziny...

W styczniu 1994 roku, w Islandii urodziła się pewna mała dziewczynka której nadano imię Sigurrós. Nic w zasadzie nie byłoby w tym nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, iż jej brat, niejaki Jonsi, w tym samym czasie, gdy ona przychodziła na świat, a on miał lat 19, założył z przyjaciółmi zespół. Zapewne w dowód miłości dla swej małej siostrzyczki i automatycznie narzucającej się analogii - narodzin człowieka z narodzinami grupy, nazwano zespół identycznie jak dziweczynkę: Sigur Rós, co w polskim tłumaczeniu oznacza Róża Zwycięstwa... (jedyna różnica polega na tym, iż imię pisze się razem Sigurrós a nazwę zespołu zapisujemy osobno Sigur Rós).
Czyż nie jest to romantyczne i pełne symboli...

I tak też się stało!

Tak zatem grupa powstała w styczniu 1994 roku, w Rekjawiku, najdalej położonej na północ stolicy Europy... Pierwszy skład grupy to Jón þor (jónsi) Birgisson , który potem, jako jedyny umiejący śpiewać, okazał się, nieprzeciętnym zresztą, wokalistą, gdyż na początku istnienia zespół wykonywał jedynie utwory instrumentalne. Drugim założycielem był Georg Holm, który w grupie przejął rolę basisty, a co ciekawe, jest on wykształconym reżyserem filmowym, jego głos można też usłyszeć w tle piosenek Sigur Rós. Do pierwszego składu grupy wchodził również perkusista Agust Aevar Gunnarsson.

"Fljugdu" – kompozycja spokojna, łagodnie płynąca jednak pełna prawdziwych emocji, to pierwszy utwór, który został nagrany przez grupę. Po trzech latach od założenia, ukazała się debiutancka płyta „Von” – co znaczy „Nadzieja” – jak się teraz okazuje, muzyczna nadzieja nad wyraz spełniona. Chłopcy nie mieli wtedy zbyt wiele pieniędzy, a produkcja płyty doszła do skutku dlatego, iż właściciel studia Bad Taste, darząc chłopaków sympatią, zgodził się na to, by w zamian wymalowali całą wytwórnie.

 

LP „Von” mimo, iż uważany za nieco trudny, niemalże bez wokalnego udziału Jonsiego i wymagający „wytrwałego, świadomego” słuchacza, zdobył uznanie krytyki a także niemałą grupę miłośników. Płyta zabiera słuchacza w tajemniczą podróż, gdyż przepełniona jest ezoterycznymi, nieokreślonymi odgłosami z nieznanej krainy, przeplatanymi z nastrojowymi piosenkami. Podróż ta trwa od zupełnej, nocnej ciemności, przez wschód Słońca, który następuje po osiemnastosekundowej ciszy ("18 sekúndur fyrir sólarupprás"), aż do pełnego dnia, przepełnionego światłem i ciepłem

W rok później utwory z „Von” wyrzucono do kosza na śmieci – czyli na płytę „Von brigdi” („Kosz na Śmieci"), zawierającą remiksy utworów z płyty debiutanckiej, były to utwory autorstwa Sigur Rós lecz także uznanych islandzkich twórców jak np. Gus Gus.

W tym czasie do grupy dołączył klawiszowiec Kjartan Sveisson. Dzięki jego uczestnictwie, dzięki jego klawiszom Sigur Rós uzyskał jeszcze większą głębię - Kjartan nadaje słynne "plum" bez którego "Svefn-g-engar" nie mogło by istnieć. Kjar, jako jedyny członek grupy wykształcony muzycznie, zajmuje się również w zespole spisywaniem nutowym kompozycji, co umożliwia dołączenie do utworów np. sekcji smyczkowej ("Staralfur") czy nawet dętej ("Ny batteri")

Album zdobył szerokie uznanie krytyki oraz masę nagród, m.in. został uznany islandzkim albumem lat dziewięćdziesiątych, podczas gdy światowy bestseller Bjork „Debut” zajął miejsce drugie tego rankingu. W Europie album ukazał się w 2000, natomiast w U.S.A. dopiero w 2001. Tuż po wydaniu płyty perkusista Agus odchodzi z zespołu (celem poświęcenia się grafice) a zastępuje go Orri Pall Dyrason. W tym również czasie Sigur Rós wchodzi pod strzechę brytyjskiej wytwórni FatCat, co otwiera im drogę na szersze międzynarodowe wody... „Agaetis Byrjun” doczekał się dwu singli: „Svefn-g-englar” oraz „Ny battery”, a poszczególne utwory pną się na szczyty co bardziej prestiżowych list przebojów Europy i nie tylko.

Zespół wyprodukował jak do tej pory dwa teledyski do utworów z krążka "Ágætis Byrjun"... właściwie trudno tu mówić o teledyskach - mamy do czynienia z prawdziwymi krótkometrażowymi filmami.
Premiera pierwszego " Svfen -g- englar" odbyła się w czerwcu 2000 r. W filmie wzięli udział członkowie "Perlan Theatre Group" - znanej i regularnie działającej w Islandii grupy aktorów z Zespołem Downa.
Drugi teledysk "Viðrar vel til loftárása", ukazał się we wrześniu 2001. Obraz nie tyle szokujący, co zastanawiający i podobnie jak poprzedni przepięknie sfilmowany.

 

Na dnie basenu...

Na kolejną płytę fani czekać musieli ponad trzy lata. Wreszcie w październiku 2002, zamknięta między dwoma miękkimi nawiasami pojawia się surowa, minimalistyczna, bez żadnych słodkości płyta umownie nazwana „( )”, gdyż oficjalnie nie zawiera tytułu, tak zresztą jak piosenki na niej zawarte. Bez słów (utwory śpiewane są w nieistniejącym i nic nieznaczącym języku "Nadziejnym" z krainy "Nadziejności", która również nie istnieje), bez zbędnych dodatków - czysta, lunatyczna muzyka. Większość kompozycji była znana fanom wcześniej, gdyż już od jakiegoś czasu grupa prezentowała je na swych koncertach. Dużo czasu minęło, nim te kompozycje doczekały się swych studyjnych wersji. Nagrań dokonano w małej miejscowości w Alafoss, w basenie przerobionym na studio. Studio jest własnością Sigur Rós, gdyż słyną oni z najdłuższego czasu nagrywania muzyki - dlatego zakup własnego studia to czysta wygoda i oszczędność.